Nowe Podkarpacie

Reklama
Reklama

Wola Ociecka (gmina Ostrów)

Email

W XV wieku Tarnowscy założyli wieś, która potem przeszła w ręce Ocieskich jako Ocieka. W jej sąsiedztwie powstała osada leśna, wchodząca w skład dóbr Ocieskich. Najpierw była przysiółkiem Ocieki, następnie odrębną wsią – Wolą Ociecką. Na początku XIX wieku wieś stała się własnością Romerów, którzy wznieśli tutaj murowany dwór, otoczony dość rozległym parkiem krajobrazowym. Dwór był parterowy, zbudowany na planie prostokąta, nakryty dwuspadowym dachem. Południową fasadę zdobił portyk wsparty na czterech, toskańskich kolumnach, osłaniający wejście główne. Na skraju parku Romerowie zbudowali kaplicę, zachowaną w pierwotnym kształcie do dziś. Wyróżnia się spośród tego typu obiektów oryginalnością architektury. Elewacja frontowa, poprzedzona wgłębnym portykiem, wspartym na dwóch parach kolumn, nakrytym daszkiem, ma mocno rozczłonkowany, bogaty szczyt – dwustrefowy, dekorowany spływami i obeliskami , ciężki, wręcz monumentalny nadaje kaplicy powagi, bardziej odpowiedniej dla kościoła.

Romerowie byli rodem o patriotycznych tradycjach. W czasie powstania styczniowego, Czachowski, wyruszając za Wisłę, w dobrach Romerów uzupełniał swój oddział, zaopatrywał w żywność i broń. We dworze ukrywała się Henryka Pustowójtówna. Była zaręczona z synem właściciela Woli Ocieckiej – Zygmuntem Romerem. W folwarkach Romerów znajdowały się magazyny broni dla powstańców.

W czasie rabacji galizyjskiej dwór w Woli Ocieckiej został ograbiony, zrabowano też wódkę z dworskiej gorzelni. Ofiar w ludziach nie było. W posiadłości Romerów ostatnie lata życia spędziła Anna z Działyńskich Potocka (1846-1926), autorka książki „Mój pamiętnik", postać wybitna, o niezwykłej osobowości i ogromnej wrażliwości. Urodziła się w Kórniku jako córka Adama Tytusa i Celestyny z Zamoyskich Działyńskich. W 1867 roku wyszła za Stanisława Potockiego i oboje osiedli w Oleszycach pod Lubaczowem. W 1872 roku kupili dobra rymanowskie, w których w 1876 odkryli bogate źródła wód mineralnych i założyli zakład leczniczo-kąpielowy. Anna Potocka utworzyła w 1873 roku w swym dworze w Rymanowie szkółkę snycerską i koronkarską, ucząc wiejskie dzieci rzemiosła. Z inicjatywy Potockich powstało w 1874 roku Towarzystwo Zaliczkowe i Kasa Oszczędności w Rymanowie, a w 1883 roku Towarzystwo Tkackie w Korczynie. W 1901 roku Potocka pomagała córce, Cecylii w założeniu tkalni mechanicznej dla ubogich dziewcząt w Krośnie. Spieszyła z pomocą materialną najuboższym, ratowała chorych w czasie epidemii cholery, organizowała kolonie lecznicze dla biednych dzieci, pisała broszurki i poradniki o ziołolecznictwie, chorobach dziecięcych. Kiedy, ze względu na wiek, nie mogła już aktywnie działać, przeprowadziła się do córki, Marii Romerowej w Woli Ocieckiej. Tu, w otoczeniu bliskich osób, w atmosferze ciepła i życzliwości, dożywała swych dni.

W 1915 roku, podczas majowej ofensywy wojsk austriackich, od ostrzału artyleryjskiego spłonęły zabudowania gospodarcze, m.in. gorzelnia. Sam dwór ocalał. W wyniku dekretu o reformie rolnej dwór przejęło w 1944 roku państwo. Miał o tyle szczęście, że ulokowano w nim szkołę podstawową, toteż był utrzymywany w należytym stanie, a niezbędne dla nowej funkcji prace adaptacyjne i przeróbki nie zniszczyły zabytkowej architektury. Po wybudowaniu nowej szkoły w Woli Ocieckiej, dwór stał opuszczony, znajdował się jednak pod opieką gminy Ostrów. Ostatecznie został sprzedany prywatnej osobie. Dokonany przez nowego właściciela remont i swoista „rewaloryzacja" dworu przyniosły opłakane skutki. Niemal całkowicie zatarte zostały cechy stylowe, nadbudowa zniekształciła bryłę budynku, elewacja frontowa zmieniała się nie do poznania i dawny, romantyczny dworek jest dziś nowoczesnym obiektem o cechach hotelu czy pensjonatu. Także jego otoczenie utraciło pierwotny wygląd. Część parkowych drzew wycięto, zupełnie odsłaniając obiekt. W ich miejsce nasadzono liczne krzewy, w tym także modne ostatnio „iglaki", wprowadzając tym chaos w parku krajobrazowym. Dopełnieniem tandetnej całości jest wjazd – potężny, betonowy mur i olbrzymia, żelazna brama wjazdowa.

W efekcie można z pełną odpowiedzialnością stwierdzić, że dwór w Woli Ocickiej nie istnieje dlatego też został umieszczony w tej publikacji wraz z ryciną przedstawiającą obiekt przed modernizacją. Elementem dawnego założenia dworskiego pozostała kaplica w narożniku parku, tuż przy drodze. Na szczęście, nie remontowana.

 

Martwi cię coś, lub denerwuje? Napisz do Nas!

Imię
Email:
Temat
Wiadomość

Ogłoszenia ostatnio dodane

All rights reserved: Nowe Podkarpacie Designed by: KAJUS